Waar gedachten wortel schieten.

[
[
[

]
]
]

Ik heb met mijn zus afgesproken voor een lunch op de dag dat mijn moeder jarig zou zijn, en omdat ik niet meer precies weet waar ik had afgesproken ga ik met mijn fiets even stilstaan op het voetpad in de Zijlstraat om op mijn telefoon te kijken.

Een man met steekwagen komt me tegemoet, en ik roep: o sorry, ik sta natuurlijk vreselijk in de weg!
Waarop hij zegt: geeft niet hoor, er staat achter u een busje op de stoep geparkeerd dus ik kan er sowieso niet langs.
Ik kijk om en zeg: dat is geen handige parkeerplaats eigenlijk he?
Waarop de man zegt: ach, het is een Duitser he? Wat verwacht je ervan.

Ik moet lachen, en trek de conclusie: Duitsers worden nooit echt onze lievelings.

Wel lekker geluncht trouwens.


Ontdek meer van De bladen van Olim

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Wat vond je ervan? Laat het me weten!

Ontdek meer van De bladen van Olim

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder