In november begint een periode van vergaan, de zomer is afgelopen, de herfst werpt zichzelf met volle overgave in het derde seizoen van het jaar. Met wind en regenvlagen worden de blaadjes van de bomen gewaaid, de stoep wordt onzichtbaar.
Op 2 november is het Allerzielen. We herdenken degenen die ons zijn ontvallen, kort en lang geleden. Dit jaar hebben wij voor de gelegenheid Zorgvliet bezocht, begraafplaats in Amsterdam. Het was mooi weer, een mooie wandeling.
Op Zorgvliet liggen veel mensen begraven, onder mooie gedenkstenen. Gedenkstenen zijn ook aan mode onderhevig. Van de eerste graven die we passeerden waren er zowel van oude datum als van recente. Beetje lukraak door elkaar, wat een gevoel geeft van een klassiek, lang bestaan.
De herfst is duidelijk ingetreden en de opschriften zijn niet te ontcijferen omdat deze onder de bladeren zijn verstopt. Wij hebben de blaadjes van de gedenksteen van Frank Govers en zijn partner geveegd. Maar verder lopend kwamen we er al snel achter dat het onbegonnen werk is, vallende blaadjes vallen waar ze willen en op een begraafplaats is dat op de gedenkstenen.
Bij de entree kun je een overzicht meenemen van de beroemde mensen die hier liggen begraven, best aardig om daarnaar op zoek te gaan, het geeft een soort richting aan de wandeling.
Beroemd zijn is blijkbaar een subjectief begrip, op de beroemdemensenlijst stonden bijvoorbeeld Harry Mulisch (waarom hebben wij hem niet in Haarlem begraven?), Leen Jongewaard, Remco Campert, Liesbeth List en in haar adem Ramses Shaffy. Maar niet op de lijst bijvoorbeeld Eli Asser, Kitty Janssen en Andre van de Heuvel, hun graven vlak bij elkaar.
De grote gedenkhuizen zijn er ook, je mag je afvragen waarvoor het is bedoeld. Uiteraard voor degenen die er hun laatste rustplaats vinden maar waarom zo’n groot gevaarte? Aanzien, zelfs nadat je je laatste adem hebt gelaten.
Vervallen graven zijn er ook, met een oude overlijdensdatum van begin vorige eeuw of nog eerder. Hoopvol staat daar soms een bordje bij of een nabestaande die het graf bezoekt contact wil opnemen. Ik voorzie dat niemand zich zal melden. Er moet inderdaad weer plaats gemaakt worden voor iemand anders.
Een verrassende wandeling, we hebben de plattegrond meegenomen. Volgend jaar doen we een beter voorbereide route, of misschien een georganiseerde rondleiding want alleen de gedenkstenen zijn al een uitgebreidere uitleg waard. En wie weet wat voor mooie verhalen we te horen krijgen.
Een mooie zondagmiddag, afgesloten met een korte wandeling langs de Amstel.
Wat vond je ervan? Laat het me weten!